Detajet e plota dhe të pamendueshme – Si e bombarduan Iranin SHBA-të me 125 avionë në veprim

Orë pasi SHBA-të kryen një operacion ushtarak të papritur dhe të rëndësishëm kundër tre lokacioneve bërthamore iraniane, zyrtarët e lartë të mbrojtjes zbuluan detajet e asaj që Pentagoni e quajti Operacioni “Midnight Hammer”, i cili përfshinte shtatë bombardues B-2 dhe përdorimin e parë të njohur operacional të një bombe shkatërruese bunkerësh 30 mijë paundëshe.

“Ky mision nuk ishte, nuk ka qenë, për ndryshimin e regjimit”, u tha sot gazetarëve Sekretari i Mbrojtjes Pete Hegseth. “Presidenti autorizoi një operacion preciz për të neutralizuar kërcënimet ndaj interesave tona kombëtare të paraqitura nga programi bërthamor iranian dhe vetëmbrojtja kolektive e trupave tona dhe aleatit tonë, Izraelit”.

Ndërsa Kryetari i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura, Gjenerali Dan Caine, tha se një vlerësim i fushës së betejës është duke u zhvilluar për të vlerësuar sulmet, Hegseth e quajti atë “një sukses të pabesueshëm dhe dërrmues”.

Caine, një gjeneral i sapoemëruar me katër yje, dha disa detaje se si SHBA-të e kryen sulmin, duke thënë se ai përfshinte më shumë se 125 avionë amerikanë, “dhjetëra” anije cisternash për furnizim me karburant nga ajri, një nëndetëse me raketa të drejtuara dhe duke qëlluar afërsisht 75 armë të drejtuara me precizion.

Caine shpjegoi se rreth mesnatës së të premtes një “paketë sulmi” me shtatë bombardues B-2 Spirit u nis nga Baza Ajrore Whiteman në Missouri, duke fluturuar në lindje për 18 orë me “komunikime minimale” drejt “zonës së synuar”.

Sapo këta avionë ishin përsëri mbi tokë, ata “u lidhën” me avionë shoqërues dhe mbështetës “në një manovër komplekse dhe të sinkronizuar me kohë të ngushtë, që kërkonte sinkronizim të saktë nëpër platforma të shumëfishta në një pjesë të ngushtë të hapësirës ajrore”, tha Caine.

Deri të shtunën rreth orës 5 pasdite me atë vendore të Lindjes në SHBA, pak para se paketa e sulmit të ishte gati për të hyrë në Iran, një nëndetëse amerikane e vendosur brenda zonës së përgjegjësisë së Komandës Qendrore të SHBA-ve, lëshoi ​​më shumë se dy duzina raketa Tomahawk për sulm tokësor kundër objektivave “kyç” të infrastrukturës sipërfaqësore në vendin e Isfahanit.

“Ndërsa paketa sulmuese e Operacionit “Midnight Hammer” hyri në hapësirën ajrore iraniane, SHBA-të përdorën disa taktika mashtrimi, duke përfshirë edhe karremin, ndërsa avionët e gjeneratës së katërt dhe të pestë u shtynë përpara paketës sulmuese në lartësi dhe shpejtësi të madhe, duke u futur përpara paketës për luftëtarë armik dhe kërcënime raketore tokë-ajër”, shpjegoi Caine.

Ndërsa paketa sulmuese iu afrua Fordo dhe Natanz, SHBA-të vendosën “armë shtypëse me shpejtësi të lartë” për të lejuar një qasje më të sigurt rreth orës 6:40 pasdite.

Bombarduesi kryesor B-2 më pas hodhi dy GBU 57 Massive Ordnance Penetrators në “pikën e parë nga disa pika synimi në Fordo”, tha Caine, duke vënë në dukje se në total, 14 MOP u hodhën në zonat e synuara në Fordow dhe Natanz.

Sapo bombarduesit hodhën MOP-të, ato raketa Tomahawk të lëshuara më parë goditën Isfahanin, shtoi ai.

“Pas lëshimit të armëve, “tufa” sulmuese “Midnight Hammer” doli nga hapësira ajrore iraniane dhe filloi kthimin e saj në shtëpi”, tha Caine.

Caine tha se nuk duket se avionët amerikanë janë qëlluar gjatë operacionit. “Aeroplanët luftarakë të Iranit nuk fluturuan dhe duket se sistemet raketore tokë-ajër të Iranit nuk na panë”, tha ai.

Hegseth tha se udhëheqja e Kongresit u njoftua për operacionin sapo aeroplanët amerikanë dolën jashtë rrezikut.

Sa i përket efektivitetit të sulmeve, Caine tha se një “dëm përfundimtar në betejë do të zgjasë pak, por vlerësimet fillestare të dëmeve në betejë tregojnë se të tre vendet pësuan dëme dhe shkatërrime jashtëzakonisht të rënda”.

SHBA-të, një mbështetëse e Izraelit, janë i vetmi vend i njohur me aftësinë për të depërtuar në vendet bërthamore të Iranit thellë nën tokë dhe për ta bërë këtë, u desh që bombarduesit të hidhnin MOP-in 30 mijë paundësh për herë të parë në një mjedis operacionesh.

“Ky është një plan që zgjati muaj dhe javë pozicionimi dhe përgatitjeje në mënyrë që të ishim gati kur Presidenti i Shteteve të Bashkuara të na telefononte”, tha Hegseth. “Duhej shumë saktësi. Përfshinte keqorientim dhe nivelin më të lartë të sigurisë operacionale”.