Pak më shumë se një muaj më parë, Putin shpalli triumfalisht se rajonet e pushtuara ukrainase të Luhansk, Donbass, Zaporizhia dhe Kherson po aneksoheshin në Rusi. Dhe vetëm tridhjetë ditë më vonë, në qytetin e Khersonit, flamuri ukrainas do të valojë përsëri.
Prandaj, nuk duhet të jetë për t’u habitur që Putini nuk do t’i flasë publikut sot për humbjen në Kherson, por më tepër do të shoqërohet me drejtuesen e Institutit Rus të Shëndetit Publik, Veronika Skvortsova.
Sipas NY Times, Putini ka refuzuar prej javësh kërkesat e udhëheqjes ushtarake për tërheqjen e ushtrisë nga Kherson. Gjeneralët e paralajmëruan atë se morali i ushtrisë ishte në fund, se ata ishin në rrezik të rrethoheshin dhe pushtoheshin nga ukrainasit, por Putini përsëriste me këmbëngulje – jo, jo dhe jo. Deri me sot. Tani mbetet për t’u parë se si Shoigu dhe kompania arritën ta bindin Putinin të bënte këtë veprim të turpshëm.
Sipas analistëve, humbja e Kherson është ndoshta pika e kthesës e të gjithë luftës. Rusët janë shtyrë në anën e majtë të Dnieper dhe është e qartë se ata mund t’i thonë lamtumirë dy qëllimeve të mëdha – pushtimit të Odesës dhe aneksimit të Transnistrisë moldave. Duhet pranuar që prej disa muajsh është e qartë se kjo ushtri ruse nuk ka kapacitet për të pushtuar portin më të madh të Ukrainës dhe humbja e Khersonit është vetëm konfirmim se Odessa mund t’i kthehet dalëngadalë jetës normale.
Një realizim shumë më i dhimbshëm për Rusinë është fakti se ushtria ukrainase, duke pushtuar bregun perëndimor të Dnieper, po i afrohet qëllimit të saj të shenjtë – Krimesë. Pikërisht këtë përmendi sot këshilltari i presidentit Zelenski, Anton Gerashenko .
Sido që të jetë, në javët e ardhshme do të jetë interesante të shihet se në cilin drejtim do të vazhdojë kundërofensiva ukrainase.