Rusët ishin të sigurt se ura ishte e paprekshme: ajo ruhej nga një arsenal i tërë armësh, një sistem i fuqishëm ‘fins’, madje edhe nga delfinët ‘luftëtarë’

Mëngjesi i së shtunës nuk filloi mirë për ushtrinë ruse dhe Vladimir Putinin. Ukrainasit, edhe pse ende të pakonfirmuar, i dërguan presidentit rus një dhuratë me vonesë njëditore për ditëlindjen në Urën e Kerçit. Ai ishte krenar për urën, e hapi atë në vitin 2018 dhe me atë rast drejtoi një kamion përgjatë gjithë rrugës për të përkujtuar simbolin e Krimesë ruse. Në orën gjashtë të mëngjesit të sotëm, një shpërthim i fortë tronditi lidhjen e vetme 19 kilometra të Krimesë me Rusinë, ndërtimi i së cilës kushtoi katër miliardë dollarë. Nga shpërthimi humbën jetën tre persona, u dogjën automjetet aty pranë dhe u shemb një pjesë e urës rrugore. Binarët në urë, sipas pretendimeve ruse, mbetën të padëmtuara.

Sulmi i mundshëm në urë u diskutua për herë të parë pesë muaj më parë, kur përfaqësuesi i Forcave të Armatosura Kombëtare të Letonisë, Janis Slaidiņš , tha në radion letoneze se kjo mundësi ekziston. Mediat ruse iu përgjigjën me tallje njoftimit. Në portalin rus të KP, ata renditën të gjithë gamën e armëve në dispozicion të armiqve të tyre dhe më pas thanë thjesht: “Ura është e mbrojtur nga sulmi”.

Të sigurt në vetvete, madje arrogantë, nuk ishin pa mbulesë, por qëndrimin e tyre e bazuan në mekanizmat mbrojtës që kujdeseshin për sigurinë e urës. Ata renditën deri në 20 armë të fuqishme që e bëjnë urën një objektiv të pamundur, nga zhytësit, sistemet raketore S-400, avionët Su-30, sistemet e mbrojtjes ajrore Pancir S-1 dhe Tor, deri te, jo më pak, delfinët ushtarakë.

Pjesa nënujore e urës u sigurua nga rusët me zhytës ushtarakë, sensorë elektrikë në mbështetëse, njësi speciale në varka dhe delfinë. Edhe pse një mjet abstrakt ushtarak, delfinët nuk janë asgjë e pazakontë. Baza ruse në port është Sevastopol , dhe divizioni i delfinëve luftarakë i përkiste ushtrisë ukrainase deri në vitin 2014 pas aneksimit rus të Krimesë.

“Delfinët do të ishin idealë për të vrarë zhytësit njerëzorë. Ata janë të shpejtë, të zgjuar dhe të fortë. Nuk ka ende asnjë provë që ata janë të trajnuar për ta bërë këtë, por nëse do të ishin, çdo zhytës nate do të ishte një objektiv i mundshëm”, tha Andrew Lambert, një profesor i historisë detare në King’s College në Londër.

Aktualisht, një nga misionet kryesore të delfinëve është zbulimi i minave nënujore duke përdorur echolocation (ose sonar).

“Në këtë mënyrë ata mund të gjejnë lehtësisht gjëra që mbeten të fshehura nga mjetet mekanike dhe elektronike, dhe kanë më pak gjasa të shpërthejnë mina”, tha redaktori i lajmeve të USNI, Sam LaGrone për The World të PRX.

Një tjetër armë e pazakontë e përdorur nga rusët në mbrojtjen nënujore të urës së Kreçit është sistemi “Fins”. Është një lloj sistemi sonar që përdoret për të zmbrapsur zhytësit dhe në të njëjtën kohë përdor tinguj të lartë. Kur zhytësi vjen brenda 300 metrave të urës, sistemi dërgon një sinjal të lartë paralajmërues. Nëse ai nuk e dëgjon dhe vjen brenda 100 metrave, intensiteti i sinjalit të zërit rritet dhe fillon të shkaktojë dhimbje të forta në kokën e ushtarit dhe mund të rezultojë edhe me vdekje.

Fluturimet me drone janë të ndaluara në afërsi të urës. Shërbimi për luftë elektronike siguron që kjo të respektohet. Ura mbrohet gjithashtu nga roja bregdetare e shërbimit kufitar FSB, Flota e Detit të Zi dhe një brigadë speciale detare e Gardës Ruse, njësitë e së cilës patrullojnë zonën ujore me anije anti-sabotazh, dhe personeli është i armatosur me mitralozë dhe granatahedhës.

Pavarësisht gjithë kësaj, ura u sulmua. Analisti ushtarak Michael Clarke për Sky News e përshkroi atë si një poshtërim të madh për Rusinë, por në maj, PK kërcënoi se çfarë do të ndodhte nëse ata sulmonin urën e Kerçit.