“Përqafimi i fundit i dy vëllezërve”, ADN-ja zbulon varrin e shekullit VI

Në një fshat të vogël në Gloucestershire, në Cherington të Mbretërisë së Bashkuar, arkeologët kanë zbuluar një varr anglo-sakson 1,400-vjeçar. Në të prehen një vajzë adoleshente dhe vëllai i saj rreth 7 vjeç, të varrosur së bashku në një mënyrë që duket si përqafimi i fundit.

Gërmimet e kryera nga organizata Operation Nightingale dhe studiues të Time Team, zbuluan se djali ishte varrosur me pajisje luftëtari dhe me një shpatë të vogël. Ndërkohë, motra ishte vendosur përballë tij, e ngritur lehtë, sikur po e mbronte apo përkundte.

Analizat gjenetike të kryera nga Francis Crick Institute konfirmuan se të dy ishin vërtet vëlla e motër. Ky zbulim është i rëndësishëm, pasi edhe pse varrimet e dyfishta janë të zakonshme në atë periudhë, rrallë provohet një lidhje kaq e ngushtë biologjike midis të ndjerëve.

Ekspertët besojnë se fëmijët kanë vdekur pothuajse në të njëjtën kohë, ndoshta si pasojë e një sëmundjeje infektive të shpejtë, pasi në eshtrat e tyre nuk janë gjetur shenja dhune. Dyshohet se vajza mund të jetë infektuar duke u kujdesur për vëllain.

Në atë kohë, epidemitë e murtajës ose infeksioneve të tjera bakteriale mund të shkatërronin familje të tëra brenda pak ditësh.

Sipas arkeologëve, është e mundur që motra e madhe e ka marrë sëmundjen ndërsa kujdesej për vëllain e saj më të vogël të sëmurë. Komuniteti i kohës, duke u dhënë lamtumirën, do ta kishte nderuar këtë lidhje duke i rregulluar trupat në mënyrë që përkushtimi i motrës të mbetej i dukshëm.

Në të njëjtin sit arkeologjik janë zbuluar edhe varre të tjera fëmijësh me objekte luftarake, çka sugjeron se statusi i luftëtarit në atë shoqëri trashëgohej që në moshë të vogël.